با کشتی نوح تا کشتی حسین(علیه السلام) 14

با کشتی نوح تا کشتی حسین(علیه السلام) 14 shia+muslim                   
در شماره گذشته از مجموعه مقالات پیش رو، به دوران‎هایی که پیش از رسیدن امر الهی بر امت منتظر و همچنین کافر می‎گذرد اشاره نمودیم. در این شماره به عنوان آخرین بخش از مجموعه مقالات «با کشتی نوح تا کشتی حسین(علیه السلام)» به بررسی مستقیم شباهت کشتی نوح با اهل بیت پیامبر و ارتباط آن با امر نهایی ظهور خواهیم پرداخت.

بسم الله الرحمن الرحیم

انس بن مالک از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نقل مى‏کند که آن حضرت فرمود: «هنگامى که خداوند خواست قوم حضرت نوح (علیه‌السلام) را نابود کند، به آن حضرت وحى کرد که تخته‌هاى چوب درخت ساج را دو نیم سازد. وقتی این کار را انجام داد، نمى‏دانست با آنها چه باید بکند. جبرئیل (علیه‌السلام) نازل شد و شکل کشتى را به او نشان داد. او جعبه‏اى هم با خود آورده بود که یک صد و بیست و نه هزار میخ در آن بود. حضرت نوح میخ ‌ها را به تخته‌ها کوبید تا پنج میخ باقى ماند. به یکى از آنها دست زد. در کف دستش درخشید و نورى (از آن) بیرون آمد؛ چنان که ستاره‏اى‏ پر نور در آسمان نور افشانى کند. نوح (علیه‌السلام) تعجّب کرد. خداوند آن میخ را به سخن واداشت و به زبان فصیح و گویا گفت: نام حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله)، گرامى‌‏ترین پیامبران، بر من است.

جبرئیل بر نوح فرود آمد. نوح از او پرسید: این چه میخى است که تاکنون مانند آن را ندیده‏ام؟ گفت: این میخ به نام بهترین مخلوق خداوند، حضرت محمّد بن عبد اللّه (صلی الله علیه و آله) است. آن را بر سمت راست جلوى کشتى بگذار. بعد دستش را به میخ دوّم زد؛ آن هم درخشید و پرتو افشاند. نوح به جبرئیل گفت: این چه میخى است؟ جبرئیل گفت: این میخ به نام برادر و پسر عمویش، علىّ بن ابى طالب (علیه‌السلام) است؛ آن را در جلوى کشتى، سمت چپ بکوب. بعد به میخ سوم دست زد؛ شکوفا شد و درخشید و نور داد. جبرئیل گفت: این میخ به نام حضرت فاطمه (سلام الله علیها) است؛ آن را کنار میخى که به نام پدرش بود بکوب.

دست بُرد و میخ چهارم را گرفت؛ آن هم روشنى داد و پرتو افشاند. جبرئیل گفت: این میخ به نام حضرت امام حسن (علیه‌السلام) است؛ آن را در کنار میخى که به نام پدرش بود بکوب. سپس دستش را به میخ پنجم زد. از آن هم فروغى برخاست و نور افشاند و گریست. نوح گفت: جبرئیل، این گریه و زارى چیست؟ جبرئیل گفت: این میخ به نام حضرت حسین بن على (علیه‌السلام)، سرور شهیدان است؛ آن را در کنار میخى که به نام برادرش بود، بکوب. سپس پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آیه‏ شریفه«وَ حَمَلْناهُ عَلى‏ ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ»را خواند (1) و فرمود: الواح، چوب‌هاى کشتى و ما، میخ ‏هاى آن بودیم و اگر ما نبودیم کشتى مسافرانش را حرکت نمى‏داد".(2)»

قرآن در مورد کشتی نوح می‌فرماید:

فَأَنجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ(3)

آنگاه او(نوح) و کشتی‌نشینان را نجات دادیم و آن را آیت و مایه عبرت جهانیان گرداندیم.

مشخص شدن آثار کشتی نوح در دوران کنونی، تاییدی بر آیه فوق است و احادیث پیامبر مبنی بر کشتی نجات بودن اهل بیت و حضرت اباعبدالله الحسین را بیش از پیش آشکار می کند.

در میان آثار کشف شده از کشتی نوح، لوحی که تصویر آن به صورت زیر بوده‎است کشف گردید.

این‌ هیئت‌ پس‌ از ۸ ماه‌ تحقیق‌ و مطالعه‌ و مقایسة‌ حروف‌ آن‌ با نمونه‌ سائر خطوط‌ و کلمات‌ قدیم‌ متّفقاً گزارش‌ زیر را در اختیار باستان‌ شناسی‌ شوروی‌ گذاشت‌:

۱ ـ این‌ لوح‌ مخطوط‌ چوبی‌ از جنس‌ همان‌ پاره‌ تخته‌های‌ مربوط‌ به‌ کاوش‌های‌ قبلی‌ و کُلا متعلّق‌ به‌ کشتی‌ نوح‌ بوده‌ است‌؛ منتهی‌ لوح‌ مزبور مثل‌ سایر تخته‌ها آنقدرها پوسیده‌ نشده‌، و طوری‌ سالم‌ مانده‌ که‌ خواندن‌ خطهای‌ آن‌ به‌ آسانی‌ امکان‌ پذیر می‌باشد.

۲ ـ حروف‌ و کلمات‌ این‌ عبارات‌ به‌ لغت‌ سامانی‌ یا سامی‌ است‌ که‌ در حقیقت‌ اُمّ اللغات‌ (ریشة‌ لغات‌) و به‌ سام‌ بن‌ نوح‌ منسوب‌ می‌باشد.

۳ ـ معنای‌ این‌ حروف‌ و کلمات‌ بدین‌ شرح‌ است‌:

«ای‌ خدای‌ من‌! و ای‌ یاور من‌! به‌ رحمت‌ و کرمت‌ مرا یاری‌ نما! و به‌ پاس‌ خاطر این‌ نفوس‌ مقدّسه‌:

مُحمّد

إیلیا (علی)

شَبَر (حَسَن‌)

شُبَیْر (حُسَین‌)     

فاطِمَه‌

آنان‌ که‌ همه‌ بزرگان‌ و گرامی‌اند

جهان‌ به‌ برکت‌ آنها برپاست‌.

به‌ احترام‌ نام‌ آنها مرا یاری‌ کن‌!

تنها تویی‌ که‌ میتوانی‌ مرا به‌ راه‌ راست‌ هدایت‌ کنی‌!»

باید گفت همان‎گونه که نام مقدس اهل بیت، مایه‌ی نجات کشتی نوح و سوارگان بر آن در زمان عذاب الهی شد، وجود این ذوات مقدسه در تمامی دوران‎ها مخصوصا در عصر غیبت که فتنه‎ها فراوان می‎گردد، نجات دهنده پیروان و شیعیان آنها، از تلاطم‎ها و فتنه‎های آخرالزمان است و  آن‎ها را به ساحل امن و آرامش ظهور می‎‎رساند.

نکته دیگری که ذکر آن لازم به نظر می‎رسد این است که همان‎گونه که در زمان حضرت نوح فوران تنور نشانه قطعی رسیدن امر الهی بوده‎است، امروزه نیز برخی موارد از نشانه‎های قطعی ظهور است.

به عنوان نمونه از ویژگی‎های حکومت نهایی امام زمان این است که در آن دوره مردم به راحتی دست در جیب یکدیگر می کنند و به اجبار به هم غذا تعارف می کنند؛ این نشانه‎ها امروزه در راهپیمایی اربعین امام حسین دیده می‎شود و این راهپیمایی گویا همان فوران تنور و از نشانه‎های ظهور است و اثری از آن طوفان رخ می‎نماید. هرچه جبهه باطل بیشتر به فعالیت می‎پردازد جبهه حق نیز به صورت جدی‎تر رخ می‎نماید.

جهانی شدن حسین بن علی، شرط نهایی ظهور فرزند ایشان است؛ زیرا امام زمان خود را با امام حسین معرفی می‎نمایند و این بدین معناست که در آن زمان، تمامی مردم جهان حسین (علیه السلام) را می‎شناسند. در انجیل متی آمده است آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پديد گردد، ودر آن وقت جميع طوايف زمين سينه زني کنند و پسر انسان را ببينند که بر ابرهاي آسمان با قوّت وجلال عظيم مي‌آيد و در روایات اسلامی آمده‎است از نشانه‌های ظهور پرچم‌های سیاه خراسان است؛ این همان پرچم‌هایی است که اربعین حسینی، از سوی ایران، به سمت کربلا به حرکت و اهتزاز در می‎آید.

باید گفت اربعین و جهانی شدن حسین بن علی (علیه السلام)، تجلی ظهور حضرت بقیه الله الاعظم (عج) می‎باشد که ان‎شاءالله نزدیک می‎باشد.

پایان

 

پینوشت:

1.    قمر، آیه‌ی 13
2.    سید ابن طاوس،‏ الامان من أخطار الاسفار و الازمان، ص 118 و 119، آل البیت، قم، چاپ اول، 1409ق؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 11، ص 328، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1404ق؛ عبقات الانوار فی أمامة الائمة الاطهار، ج 23، ص 1081.
3.    عنکبوت، آیه‌ی ۱۵


کلید واژه های مطلب: با   Ú©Ø´ØªÛŒ   Ù†ÙˆØ­   ØªØ§   Ú©Ø´ØªÛŒ   Ø­Ø³ÛŒÙ†(علیه   Ø§Ù„سلام)   14   shia   muslim   

نظرات

فقط اعضای سایت قادر به استفاده از بخش نظرات هستند.