چرا وهابیت اصرار دارد سوره انسان مکی است؟

چرا وهابیت اصرار دارد سوره انسان مکی است؟ shia+muslim                   
کارشناسان شبکه‌های وهابی مدعی شدند سوره‌ی مبارکه «انسان» در مکه بر پیامبر گرامی اسلام (ص) نازل شده است.


کارشناسان شبکه‌های وهابی وصال حق وکلمه در برنامه‌های جداگانه ای کوشیدند تا ثابت کنند که سوره مبارکه‌ی «انسان» مکی است تا به اثبات برسانند که آیات مذکور درباره‌ی فضیلت اهل بیت (علیهم السلام) و مخصوصا فاطمه زهرا (سلام الله علیها) نازل نشده است. آنها در ادامه مدعی شدند که هیچ یک از بزرگان اهل سنت متذکر مدنی بودن سوره «هل اتی» نشده اند.

در این خصوص باید گفت بر خلاف این ادعا، تعداد زیادی از بزرگان اهل سنت معتقدند که این سوره در مدینه نازل شده، و این قول در بین اهل سنت مشهور است.

از جمله «قرطبی» مفسر مشهور اهل سنت در تفسیرش جلد 29 می‌گوید: «قال الجمهور مدنیة؛ بیشتر علما معتقد هستند که در این سوره مدینه نازل شده است.»

«حاکم ابوالقاسم حسکانی» از «ابن عباس» تعداد آیاتی را که در مکه و در مدینه نازل شده به ترتیب مشروحا نقل کرده است و این سوره را جزء سوره‌های مدنی شمرده که بعد از سوره‌ی «الرحمن» و قبل از سوره‌ی «طلاق» نازل گردیده است.

در فهرست «ابن ندیم» از «ابن عباس» نقل شده که سوره «انسان» یازدهمین سوره مدنی می‌باشد و در «اتقان سیوطی» از بیهقی در «دلائل النبوة» از عکرمه نقل شده که این سوره در مدینه منوره نازل شده است.

همچنین در تفسیر «در المنثور» سیوطی نیز همین معنی از ابن عباس به طرق مختلف نقل شده است.

و از همه گذشته جمع کثیری از بزرگان اهل سنت نزول آیات آغازین این سوره مبارکه را (ان الابرار...) درباره امام علی، حضرت فاطمه زهرا، امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) نقل کرده اند و این خود شهادت و گواه صریح بر مدنی بودن آن است، دلیل آن هم تولد امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) در مدینه بوده است.

و البته «واحدی» در «اسباب النزول» و «بغوی» در «معالم التنزیل» و «سبط ابن جوزی» در «تذکره» و «گنجی شافعی» در «کفایة الطالب» آورده اند که سوره‌ی «انسان» از سوره‌های مدنی می‌باشد و این مسئله به قدری معروف و مشهور است که «محمد بن ادریس شافعی» یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت، آن شعر معروف خودش را درباره امام علی (علیه السلام) و حضرت زهرا (سلام الله علیها) سروده است.

اکنون عبارت برخی از کسانی که سوره مبارکه «انسان» را مدنی می‌دانند ذکر می‌شود:

از جمله «شیخ طنطاوی جواهری» در تفسیر «الجواهر فی تفسیر القرآن» می‌گوید: «هی مدینة نزلت بعد سورة الرحمن؛ سوره انسان مدنی است و بعد از سوره الرحمن نازل شده است.»

«قرطبی» در تفسیر «الجامع الاحکام القرآن» می‌نویسد: «قال الجمهور: مدنیة و قیل فیها مکی من قوله تعالی: انا نحن نزلنا علیک القرآن تنزیلا الی آخر السورة و ما تقدمه مدنی؛ عده کثیری از علما و دانشمندان گفته اند که سوره انسان مدنی است ولی قولی دیگر گفته است که از قول خداوند متعالی (انا نحن) یعنی از آیه 23 تا آخر آن مکی است و در مکه نازل شده است، اما قبل آن از اول سوره تا آیه 22 مدنی است.» «تفسیر الجواهر فی تفسیر القرآن، ج 12، ص 318»

جلال الدین سیوطی در تفسیر «الدر المنثور» می‌گوید: «و اخرج این الضریس و ابن مردویه و البیهقی عن ابن عباس قال نزلت سورة الانسان بالمدینة؛ ابن ضریس و ابن مردویه و بیهقی هر سه نفر از ابن عباس نقل کرده اند و ابن عباس گفته است که سوره انسان در مدینه نازل شده و مدنی است». «الدر المنثور، جلد 6، صفحه‌ی 297»

ابوالفضل رشیدالدین میبدی در تفسیر «کشف الاسرار خواجه عبدالله انصاری، جلد 10، صفحه‌ی 316» می‌گوید: «مجاهد و قتاده گفتند: این سوره مدنی است، در مدینه نازل شده است.»

همچنین احمد مصطفی مراغی در تفسیر «المراغی جلد 10 صفحه‌ی 159» می نویسد: «هی مدنیة نزلت بعد سورة الرحمن؛ سوره انسان مدنی است و در مدینه بعد از سوره الرحمن نازل شده است.»

مرحوم علامه امینی در کتاب خود نیز از 34 نفر از علمای معروف اهل سنت نام می‌برد که «این حدیث را در کتاب‌های خود آورده اند. به این ترتیب روایت فوق از روایاتی است که در میان اهل سنت مشهور بلکه متواتر است». «الغدیر،ج 3، ص 107 الی 111 و احقاق الحق، ج 3، ص 157 الی 171»

مناسب است روایتی را که آلوسی مفسر معروف اهل سنت در «روح المعانی» از ابن عباس پیرامون آیه مبارکه 13 که می‌فرماید: «مُتَّکِئِینَ فِیهَا عَلَى الْأَرَائِکِ لَا یَرَوْنَ فِیهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِیرًا؛ بهشتی‌ها در حالی هستند که بر تخت هایی زیبا تکیه کرده اند، نه آفتاب را در آنجا می‌بینند، و نه سرما را» آورده است، یادآور شویم. ابن عباس چنین نقل می‌کند:

«بینا اهل الجنة اذرؤا ضوئا کضوء الشمس، و قد اشرقت الجنان به فیقول اهل الجنة یا رضوان ما هذا؟ و قد قال ربنا لا یرون فیها شمسا و لا زمهریرا فیقول لهم رضوان لیس هذا بشمس، و لا قمرا، و لکن علی (علیه السلام) و فاطمة (سلام الله علیها) ضحکا، و اشرقت الجنان من نور ثغریهما!؛ هنگامی که بهشتیان در بهشت هستند ناگهان نوری همچون نور آفتاب مشاهده می‌کنند که صحنه بهشت را روشن ساخته است، بهشتیان به رضوان (فرشته مأمور بهشت) می‌گویند: این نور چیست با اینکه پروردگار ما فرموده در بهشت نه آفتاب را می‌بینند و نه سرما را؟ او در پاسخ می‌گوید: این نور خورشید و ماه نیست، حضرت علی (علیه السلام) و حضرت فاطمه (سلام الله علیها) خندان شده اند و بهشت از نور دندانشان روشن گشته است». «روح المعانی، ج 29، ص 159 گرفته شده از تفسیر نمونه، ج 25، ص 364»

اینها بود اقوال اهل سنت در رابطه با اینکه سوره مبارکه انسان (مگر بعضی آیات آن) در مدینه منوره و در شأن امام علی (علیه السلام)، حضرت زهرا (سلام الله علیها)، امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) نازل شده است.

 

نظرات

فقط اعضای سایت قادر به استفاده از بخش نظرات هستند.