امام زمان (عج)

امام زمان (عج) shia+muslim                   
آقای من!

آقای من!
تنها در این دوره زمانه.. بار فراقت می‌کشم بر روی شانه ..
کاری ز دستم بر نمی‌آید ببخشید.. جز این که صبح جمعه می‌گیرم بهانه ..
آقا!
اجازه می‌دهی تا که بگویم ..حرف دل خود را به شکل عامیانه؟ ..
مانند اجدادت تو هم خیلی غریبی.. دیگر ندارد شهر ما از تو نشانه ..
خیمه نشین!
مانند آن خانه نشینی … … که بسته شد دست غیورش ظالمانه
هر کس به فکر زندگی و رشد خویش است..فکر حساب و دخل و خرج سالیانه..
کاری به کار تو ندارد آن کسی که..از حرص و آز افتاده بین دامِ دانه..
جای دعا و پند و اندرز و روایت..گردیده گوش ما همه پُر از ترانه..
پیداست آقا جای عکس جمکرانت..تصویر نامحرم روی دیوار خانه..
این جا فقط با هیزم دنیا و شهوت..از هر وجودی می‌کشد آتش زبانه..
دنیا پرستی باعث آن شد بماند..بر بازوی زهرا نشان تازیانه..
باید مراقب بود، شیطان در کمین است..می پاشد او بذر گنه را دانه دانه..
با این بدی و بی وفایی دارم اکنون..از پیشگاهت التماسی عاجزانه..
آقا دعا کن در مسیر تو بمانم..با لطف تو باشم گدای آستانه

شاعر : محمد فردوسی

کلید واژه های مطلب: امام   Ø²Ù…ان   (عج)   shia   muslim   

نظرات

فقط اعضای سایت قادر به استفاده از بخش نظرات هستند.